ذكر وقايع سال چهار صد و نود و دويّم از رحلت خير البشر از جمله وقايع اين سال آنكه امير مودود مدينهء موصل را از دست سپاه چاولىسقاوو « 1 » انتزاع نموده در حوزهء تصرّف خود درآورد . سبب فرستادن سلطان محمّد لشكر را بر سر چاولى سقاوو بعد از گرفتن مدينهء موصل از دست امير چكرمش ، چنانچه سابقا قلمى شده ، در مقام ياغيگرى سلطان درآمده با امير سيف الدّوله در باب جنگ با سلطان متّفق شده بود و سلطان بعد از قتل امير سيف الدّوله ، مودود بن آلتوبكين « 2 » را مقدّم جمعى از امرا مثل پسران برسق و سقمان قطيبى « 3 » و آق‌سنقر برسنقى و نصر بن مهلهل بن ابو الشّوك كرد و ابو الهيجاء را صاحب مدينهء اربيل گردانيد . چون چاولىسقاوو بر اين حال اطلاع يافت اكابر و اعيان موصل را در شهر محبوس گردانيده از اوباش و أجامرهء آن شهر زياده از بيست هزار نفر را از شهر بيرون كرد و زن خود را با هزار و پانصد سوار تركمان در شهر گذاشته خود از شهر بيرون آمد . و سپاه سلطان محمّد در ماه رمضان سال گذشته ، مدينهء موصل را محاصره نموده هر روز جنگ پيش مىبردند و زن چاولىسقاوو مردانه پيش آمده قريب به سه چهار ماه با ايشان جنگ مىكرد . آخر الأمر ، از كثرت ظلم و تعدّى آن عورت مردم موصل با او در مقام نفاق درآمده شهر را به امير مودود دادند و زن چاولى در قلعه محبوس گشته زنان اهالى شهر موصل را مصادره نموده اموال بسيار گرفت مع هذا چون به زودى ظاهر شد كه عن‌قريب است كه امير مودود قلعه را نيز جبرا و قهرا متصرّف خواهد شد ، كس پيش او فرستاده امان از براى

--> ( 1 ) . م : سقادوا ؛ ق : سقادو . ( 2 ) . ق : التونكين . ( 3 ) . ق : قطبى .